W programowaniu strukturalnym istotne jest
1. rozbicie programu na procedury (podprogramy), z których każda(y) odpowiada za rozwiązanie określonego problemu.
2. zapisywanie ciągów instrukcji w postaci procedur i/lub funkcji, bez wyodrębnienia logicznych fragmentów programu.
3. utworzenie zbioru obiektów, z których każdy posiada określone właściwości i metody.
4. utworzenie zbioru obiektów, z których każdy posiada określone właściwości i metody, jednak kolejność ich wykonywania nie jest zdefiniowana przez programistę, lecz zależy od zaistnienia określonych zdarzeń.
1